Wyspa Korčula, Badija, leży na osłoniętych wodach południowego wybrzeża Dalmacji, tuż przy wschodnim krańcu wyspy Korčula w żupanii dubrownicko-neretwiańskiej w Chorwacji. Jest częścią szerszego archipelagu Korčula, rozproszonego skupiska małych wysp i wysepek, które rozsiane są wzdłuż kanału między Korčulą a półwyspem Pelješac.
Wyspa zajmuje powierzchnię około 0,98 kilometra kwadratowego, co czyni ją największą z wysepek otaczających Korčulę i jedną z najłatwiej dostępnych. Jej ukształtowanie terenu to łagodne połączenie lasu sosnowego, śródziemnomorskich zarośli i skalistego wybrzeża, z centralną polaną wokół kompleksu klasztornego, która otwiera się na trawiaste łąki. Najwyższy punkt ledwo wznosi się ponad poziom morza w jakimkolwiek dramatycznym sensie – to nie jest surowa wyspa klifów i szczytów, lecz niskie, zalesione schronienie, z widokiem na morze ze wszystkich stron.
Lokalizacja jest niezwykle dogodna dla odwiedzających Korčulę. Przeprawa taksówką wodną ze Starego Miasta w Korčuli zajmuje niecałe dziesięć minut, co czyni wyspę Badija jedną z najłatwiejszych opcji jednodniowej wycieczki z Korčuli. Wyspę widać z murów miejskich, jej ciemne korony lasu otulają nisko i cicho powierzchnię wody, a w bezwietrzne poranki śpiew ptaków zdaje się nieść po kanale.
Okoliczne wody są częścią tego samego przejrzystego systemu Adriatyku, który charakteryzuje południową Dalmację — ciepłe, płytkie przy brzegach i mieniące się szeroką gamą odcieni błękitu, od bladego turkusu po głęboki szafir, w zależności od głębokości i kąta padania światła.